| انتخابات ریاست جمهوری؛ بیم و امید |
|
|
| نویسنده داکتر سجادی | |||
| ۱۶ حوت ۱۳۸۷ | |||
|
رقابت سیاسی یکی از جلوه های زیبای دمکراسی و پلورالیسم سیاسی است . در جوامع انکشاف یافته و مدرن رقابت سیاسی بعنوان عامل زمینه ساز مشارکت سیاسی فعال مردم و توده ها و نیز فراهم کننده بستر مناسب برای ورود نیروهای جدید و کارامد در عرصه سیاست و دولتداری مورد استقبال قرار می گیرد.
اما در کشورهای جهان سوم و از جمله کشور ما وضع و احوال به گونه دیگری است. در کشورهای عقب مانده جهان سوم رقابت سیاسی نه تنها عامل رشد و ترقی جامعه و نظام سیاسی تلقی نمی گردد، بلکه رقابت به مفهوم دشمنی و خصومت محسوب می گردد. از این روی بسیار طبیعی است که رقابت سیاسی در این کشورها ناسالم و مریض جلوه می کند. آنگاه که رقابت به مفهوم دشمنی تلقی گردد، نخست آنکه از این پدیده استقبال نخواهد شد و در قدم بعدی پروسه رقابت سیاسی نیز به گونه ناسالم جریان خواهد یافت. اننتخابات ریاست جمهوری در کشور ما نیز می تواند جلوه زیبا و ارزشمندی از دمکراسی و رقابت سیاسی باشد اما متاسفانه این پدیده زیبا به دلیل قبیلوی بودن فرهنگ سیاسی و نبود فضای هم پذیری سیاسی در حد دشمنی و خصومت تنزل می یابد. دقیقا به همین دلیل است که همواره در میان رقبا نه روحیه مشترک سیاسی و نه اهداف مشترک ملی مطرح نمی باشد، بلکه تخریب به جای همکاری، سیاست حذف همدیگر به جای سیاست جذب یکدیگر، سیاست بی اعتمادی و سوء ظن به جای اعتماد متقابل بر فضای سیاسی جامعه ما همواره حاکم بوده و فضای عمومی جامعه را نیز تب آلود، مشوش و در میانه ای از بیم و امید قرار میدهد. بطور طبیعی در فضای رقابتی سالم تمامی اتباع کشور بر اساس اصل قانون اساسی می توانند انتخاب کنند و انتخاب شوند، اما در فضای ناسالم این اصل قانونی در حالت توصیه اخلاقی و یا نوشته ای روی کاغذ باقی خواهد ماند. دقیقا به همین دلیل است که تا دیروز همگی از نقض قانون اساسی توسط رییس جمهور فریاد می کشیدند، اما حال که رییس جمهور اعلام می کند که انتخابات باید در موعد مقرر برگزار گردد، باز هم فریاد می کشند که چرا باید انتخابات به موعد معین برگزار گردد؟ این تناقض در گفتار و رفتار ناشی از فضای بی اعتمادی و سوظنی است که در فرهنگ قبیلوی جامعه ما نهفته است. زیرا رقبای سیاسی اولا برای تخریب رقیب از هر نوع ابزار حتی اگر مغایر با منافع ملی و مصالح علیای مردم ما باشد، نیز استفاده می نمایند و ثانیا در این عرصه با بد بینی تمام به تحلیل و داوری می نشینند. اینک به راستی انتخابات ریاست جمهوری کشور ما که بزرکترین نمادی از دمکراسی و بالاترین دستاورد جامعه جهانی و حکومت افغانستان است با بیم ها و نگرانی های جدی روبرو گردیده است. این نگرانی از اصل برگزاری انتخابات در موعد معین قانونی تا نحوه برگزاری انتخابات را در بر می گیرد. هر چند فرمان رییس جمهور در مورد تاریخ برگزاری انتخابات دیر هنگام بود اما از انجایی که می تواند بیانگر اراده رییس جمهور مبنی بر احترام گذاشتن به قانون اساسی باشد، در جای خود می تواند مثبت و سازنده ارزیابی گردد. اما از جانب دیگر این فرمان که پس از مدت ها موافقت و مخالفت بر سر تاریخ برگزاری انتخابات صورت گرفت، پس از گذشت زمان و نزدیک شدن زمان قانونی انتخابات اعلام شد که زمان مناسبی نبود و از این روی باز هم تبعات عدم اجرای انتخابات در وقت معین را به دوش رییس جمهور و همکاران بین المللی وی می گذارد. برای اقای رییس جمهور اعلام این تاریخ در حالی که هم کمیسیون انتخابات و هم تمویل کنندگان خارجی برگزاری آنرا در وقت معین در قانون اساسی ناممکن می داند دشواری های را از نظر اجرا ایجاد خواهد کرد.در هر حال آنچه موجبات نگرانی مردم افغانستان و رقبای سیاسی اقای کرزی را به وجود می آورد موارد ذیل خواهد بود: 1- زمان کافی برای برگزاری انتخابات در اختیار نیست و امکان مشارکت فعال و سراسری مردم در این تاریخ وجود ندارد. این در حالی است که تا دیروز همه خواستار برگزاری انتخابات در موعد معین قانون اساسی بودند، اما نیک پیداست که این اصرار برای متهم ساختن آقای کرزی به نقض قانون اساسی بود. اینک اقای کرزی با هوشیاری خود را از این اتهام خارج ساخت و این بار توتپ را در میدان رقبای سیاسی خود انداخت . این بار رقبای سیاسی کرزی و همکاران بین المللی اوست که خواستار به تعویق انداختن انتخابات هستند. 2- چرخش در موضع رییس جمهور رقبای سیاسی وی را با شوک سیاسی روبرو ساخت. آنان هنوز آمادگی لازم برای کمپاین ریاست جمهوری را ندارند. این در حالی است که می گویند تیم رییس جمهور آماده است و با آمادگی تمام در یک رقابت نا برابر با دیگران وارد خواهد شد. 3- گفتیم رقابت سیاسی در جامعه ما ناسالم و مریض است و از این روی هم مردم و هم رقبای سیاسی اقای کرزی به شدت از برگزاری انتخابات سالم و شفاف نگران هستند. هر چند در بهترین حالت بار هم امکان تقلب و جعل و دست کاری در نتیجه انتخابات منتفی نیست اما این وظیفه رییس جمهور است که به عنوان حافظ قانون و دمکراسی حد اکثر تدابیر لازم را برای برگزاری انتخابات شفاف و عادلانه اتخاذ نماید. 4- در صورتی که امکان برگزاری انتخابات در وقت معین آن وجود نداشته باشد باید راه حل منطقی برای دوره پس از پایان دوره ریاست جمهوری آقای کرزی جستجو گردد. این راه حل چه حقوقی یا سیاسی با توجه به وضعیت سیاسی و امنیتی کشور ناچار باید مبتنی بر وفاق ملی و اجماع ملی باشد. اوضاع شکننده امنتیی حاکم بر کشور به ما اجازه نمی دهد که بطور دلبخواهانه بدنبال یافتن راه حل باشیم. بلکه باید به درنظرداشت وضعیت حاکم بر کشور در جستجوی بهترین راه حل ممکن باشیم که مبتنی بر اجماع ملی و وفاق اجتماعی باشد.
|
|||
| آخرین بروز رسانی ( ۲۲ سرطان ۱۳۸۸ ) | |||
دوشنبه 15 سنبله 1389
منوی اصلی
اخبار سایت
آمار
عضو: 7اخبار: 130
لینک ها: 9
بازدیدکنندگان: 71697
طراحی و اجرا توسط محمد آصف تقوی.
کلیه حقوق محفوظ است.