| مردم به کدام مدعی اعتماد خواهند کرد؟ |
|
|
| همکاری با دکتر عبدالقیوم سجادی | ||
| ۰۴ اسد ۱۳۸۸ | ||
در تبلیغات انتخاباتی حتی ناکام ترین کاندیدان هم از آینده روشن و امیدوار کننده سخن می گویند. همه از تطبیق قانون و اجرای عدالت سخن می گویند. همه از نابود ساختن فقر و آوردن رفاه سخن می گویند...
همه از انکشاف متوازن و تعدیل متوازن در اداره سخن می گویند. همه از مردم سالاری سخن می گویند. وبالاخره همه از تحکیم وحدت ملی و افغانستان مترقی سخن می گویند. اما در ا ین میان در نهایت مردم ماست که بادر نظرداشت گذشته افردا و تیم های انتخاباتی و با استفاده از حافظه تاریخی دور و نزدیک خویش این همه شعارها را بررسی و در محک صحت و سقم و درستی و نادرستی خواهند گذاشت.
مردم ما از گذشته دور و نزدیک و تا امروز قربانی سیاست های قومی و قبیلوی بوده اند. به نام قوم و قبیله و مذهب و زبان مورد استفاده سیاست بازان قرار گرفته اند. اما اینک بخوبی دریافته اند که تنها راه نجات شان عبور از سیاست قبیلوی و قبیله سالار است. اینک بخوبی می دانند که در جوکات باورهای قبیلوی و سیاست دره ای و قومی جایی برای مفاهیم مدرن و مترقی جون وحدت ملی، رفاه ملی ، عدالت اجتماعی و در نهایت مردم سالاری وجود ندارد.
مر دم ما به گونه عام و فرهنگیان تیز بین ما بصورت خاص به این نکته وقوف کامل دارند که در میان کاندیدان محترم ریاست جمهوری هنوز تعداد زیادی از چهره های مطرح وجود دارد که نه به نقش مردم و مردم سالاری ایمان دارند و نه به تطبیق قانون و عدالت اجتماعی نگرانی دارند، بلکه از جذبه های این شعارهای زیبا صرفا برای جلب افکار عمومی استفاده میکنند. پس طبیعی است که اینان جانب اعتماد مردم قرار نگیرد. زیرا از میان این شعارها و برنامه های متحدالمال مردم ما شعار را با گذشته و وضعیت کنونی افراد و اشخاص محک خواهند زد. گذشته و حال کاندیدان محترم می تواند گواه روشن بر درستی و یا نادرستی شعارهای عام فریبانه یاد شده باشد.
سیاست های گذشته برخی از کاندیدان محترم بیانگر عدم باور و ایمان درونی شان به شعار مردم سالاری، عدالت اجتماعی، انکشاف متوازن، اداره متوازن، وحدت ملی و قانونگرایی است. کسانی که در همین گذشته نزدیک خود شریک جرم بی عدالتی، قانون شکنی، انکشاف نا متوازن، نفاق ملی و تفرقه اجتماعی بوده اند، چگونه امروز می توانند آرمان ها و شعارهای مذکور را برای ملت سوخته و مظلوم ما فراهم آورد؟ چکونه کسی که همین سال های گذشته نزدیک خود شریک جرم فساد اداره، ناکامی حکومت و بالاخره نماینده سیاست قبیله سالار و قوم گرا در این سرزمین بوده است، امروزه می تواند جانب اعتماد مردم قرار گیرد؟ چگونه کشتی بانانی که خود کشتی شکسته این ملت را در دام امواج طوفنده قرار داده و این مردم بیچاره را هم چنان در آرزوی باد شرطه ای برای نجات قرار داد و با وجود فرصت های ارزشمند نتوانستند این کشتی را به ساحل نجات بکشانند، می توانند از این پس ناخدای خردمندی برای هدایت این کشتی به ساحل نجات باشد. نجات از دربدری، فقر، خانمانسوزی و دربدری .باور ملت نخواهد آمد و چنین اعتمادی به اینان نخواهد شد. مگر اینکه معجزه ای رخ دهد و یا انتخابات پیش رو و نیاز به رای مردم اینان را استحاله کرده باشد؟
از جانب دیگر برخی از افردا وضعیت کنونی زندگی شخصی، مصارف تجملاتی و تبیلغاتی شان بخوبی نشان از این دارد که تا چه اندزاه و تا کجا رنج فقر، دربدری، خانه بدوشی و سیاه روزی این مردم را درک کرده اند؟ تا کجا سفره خالی این مردم را دیده و لمس کرده اند که بتوانند متناسب با چشم دیدهای خود در این سفره خالی تغییر ایجاد کنند و فقر را ریشه کن سازند. کسانی که زندگی شخصی شان حکایت از اشرافیت قرن بیستم در کشور قرون وسطایی دارد تا کجا می تواند شعار فقر زدایی شان جدی باشد.
با توجه به گذشته و سوابق کاری کانیدان محترم به روشنی می توان به سوال اغازین این نوشتار جواب داد که کدام تیم و چه کسانی می توانند جانب اعتماد مردم قرار گیرند؟ تیم جوان و پارلمانی آقای میرویس یاسنی که با شعار تغیر و نجات قدم در راه خدمتکذاری نهاده ا ست بی شک در میان تیم های موجود، جوان ترین، توانمند ترین تیم از نظر کاری و صادق ترین تیم بر سر وعده های خود با در نظر داشت کارنامه گذشته شان ا ست. این تیم با صداقت و وجدان پاک می تواند ادعا کند که در ناکامی ها و فرصت سوزی های دهه هشتاد و فجایع ملی در دهه هفتاد و جدال های فرقه ای و تنظیمی این سال ها کمترین نقشی نداشتهه است. همین بس که تیم یاسینی بدور از دخالت در گذشته تلخ و اسفبار دو دهه گذشته برخلاف برخی از کاندیدان محترم شعار از اجرای قانون، تخصصی گرایی، عدالت اجتماعی، ملت سازی و حکومتداری مدرن و سازگار با ارزش های اسلامی را مطرح میکند.
روش حکومتداری سنتی و قبیله سالار در جامعه ما ریشه و عامل اساسی نا بسامانی های سیاسی و معضلات اجتماعی است. به باور ما تغییر در نگرش حکومت داری مقدم بر تغییر بر سیستم حکومتداری است. خصلت قبیلوی و استبدادی در هر کجا باشد به باز تولید استبداد می انجامد چه اینکه در چارچوب نظام ریاستی باشد و یا پارلمانی. نگرش قبیله سالار به اشخاص می اندیشد ، نه به افکار. در شیوه قبیلوی حکومتداری ، منافع قول و دره بجای منافع ملت می نشیند. در چینین حالتی امکان ایجاد دولت مدرن و ملی نا ممکن خواهد بود. مردم ما با درک این واقعیت که سالیان دراز قربانی سیاست قبیله سالار بوده اند، اینک نمی تواند به افرادی با ژست و ظاهر دمکراتیک اما محصور در سیاست قبیلوی اعتماد کنند. حکومت مردم سالار با ژست و ظاهر سازی پایه گزاری نمی گردد، بلکه بجای اعتقاد به قبیله و قوم عقیده عمیق به مردم سالاری را می طلبد. ما برای در هم کوبیدن روش حکومتداری قبیله سالار و جایگزین ساختن روش حکومتی مردم سالار کمر بسته ایم و به اطمینان گفته می توانیم که کمترین نماد و نشانی از قبیله گرایی را نداشته ایم و نداریم و از این روی می توانیم جانب اعتماد مردم قرار گیریم.
ما باور داریم که تیم یاسینی هم بدلیل انگشت گذاشتن روی خواست های مردم ما و هم بدلیل ماهیت مردمی خویش و هم با در نظر داشت گذشته روشن و بدور از جنگ و نفاق حزبی و قومی و اتهام به اختلاس و چپاول اموال و سرمایه های ملی و عمومی جامعه، از بیشترین شانس برای جلب اعتماد ملی و قرار گرفتن در مدار اعتماد عمومی برخوردار می باشد.امید است این تیم جوان و پارلمانی با همت و نشاط جدی پروسه موجود را در راستای منافع عمومی ملت افغانستان بجای منافع قوم و قبیله خاص ادامه داده و در نهایت با کسب اعتماد ملت افغانستان بتواند قدم های موثری را در راستای در هم کوبیدن حکومتداری قبیلوی و سازش کارانه و پایه گزار ی حکومت عقلانی و مبتنی بر تخصص کاری و تعهد دینی بر دارد.
|
||
دوشنبه 15 سنبله 1389
منوی اصلی
اخبار سایت
آمار
عضو: 7اخبار: 130
لینک ها: 9
بازدیدکنندگان: 71698
طراحی و اجرا توسط محمد آصف تقوی.
کلیه حقوق محفوظ است.